Borstvoeding of flesvoeding

De media snoepen van alle brelfies, en de Facebook groepen die moord en brand schreeuwen als ze een moeder flesvoeding zien geven, groeien als paddenstoelen uit de grond. Het lijkt wel alsof borstvoeding geven de nieuwe norm aan het worden is (en ja, daar ben ik voorstander van), en dat al wie niet de moeite neemt om haar kind mama-melk te geven, ter plekke in brand zou mogen schieten (en daar ben ik geen voorstander van). Met dit artikel wil ik duidelijkheid scheppen, want boob vs bottle is helemaal niet zo zwart-wit dan je in eerste instantie zou denken.

Dat ik borstvoeding zou geven, stond vast. Die eerste weken zijn zo ontzettend belangrijk voor dat kleine wezentje, en dankzij de antistoffen en aangepaste vitaminen in onze melk zorg je voor een goede eerste start. Mijn plan: 3 maanden volledig borstvoeding, 1 maand afbouwen om vervolgens over te schakelen op flesvoeding (ik had graag, zoals de WHO voorschrijft, 6 maanden lang exclusief borstvoeding gegeven. Maar ik ken mezelf; als ik weer aan het werk zou moeten, zou het afkolven me veel stress bezorgen. Dusss… ik stel voor dat alle moeders minstens 6 maanden thuis moeten blijven, ha! #politiek). Ik keek negatief naar vrouwen die een flesje en poeder gebruikten vanaf de geboorte. Want zelfs nog niet de moeite doen om jouw kindje het beste te geven? Stom! Ondertussen heb ik mijn mening enigszins moeten herzien, en dat ‘dankzij’ de allergieën van Lucas.

Borstvoeding flesvoeding

Een brelfie, maar dan door de vroedvrouw getrokken. Dit is vlak na de geboorte – hallo zuigreflex!

Vanaf de derde week na zijn geboorte veranderde Lucas in een huilbaby. Na 4 weken dokters en osteopaten vonden we een kinderarts die meteen dacht aan een allergie. Koemelk achterwege laten was de boodschap. Zo gezegd, zo gedaan. En dat wil niet alleen zeggen dat je geen melk en yoghurt meer mag eten. Koemelk zit in véél producten, zelfs in bouillonblokjes. Een deel van de symptomen verdwenen (zoals bloed bij zijn ontlasting), maar Lucas bleef moord en brand huilen én ondertussen stond zijn gezicht vol eczeem. Terug naar de dokter dus. Nu moest ik bijna alle allergenen laten: koemelk, ei, soja, noten en pinda. 2 weken volhouden (en toen hadden we reeds een volledig andere baby; happy Lucas!) om dan vervolgens elke stof week per week weer in te voeren. Pinda en noten gingen vlot, maar bij soja liep het fout. Ook bij ei kwamen de symptomen weer naar boven. Nu, een dieet waarbij je geen koemelk, noch soja, noch ei mag eten én waarbij je als vegetariër door het leven gaat… Een veganist wil ik niet worden en ook mijn bloedwaarden dachten daar hetzelfde over. Zelfs met extra ijzer, B12 en calcium begon ik tekorten te krijgen, die ik vervolgens ook doorgaf aan Lucas. Niet goed. Dus moest ik de knoop doorhakken. Flesvoeding.

De kinderarts stelde voor van vandaag op morgen te stoppen met borstvoeding. Maar dat zag ik echt niet zitten. Ik had nooit gedacht dat ik het daar zo moeilijk mee zou hebben. Een eerste keer loslaten, écht waar. Dus besloot ik natuurlijk af te bouwen. Per week maximum 2 voedingen. Na 5 weken zat Lucas volledig op flesvoeding. Eentje op voorschrift, want met zijn reacties willen we zelfs niet proberen hem ‘simpele’ pap te geven zonder koemelk. Lucas is sindsdien in niets meer te vergelijken met de baby die hij was tijdens de borstvoeding. Hij is bijna altijd vrolijk, heeft geen last meer van zijn buik en zijn uitslag is volledig verdwenen. Binnen 2 maanden krijgt hij vaste voeding, en dat zal onder begeleiding van een diëtist gebeuren – we weten niet 100% zeker of er toch nog meer allergieën zijn.

Borstvoeding flesvoeding

Met ons verhaal wil ik duidelijk maken dat niet iedereen de keuze borstvoeding – flesvoeding kan maken. Had het aan mij gelegen, had ik nu, na 4 maanden, nog steeds borstvoeding gegeven. Maar soms moet je van je hart een steen maken en logisch nadenken. Flesvoeding is voor Lucas nu eenmaal de beste oplossing. Ik raad iedere toekomstige mama aan om met borstvoeding te beginnen (lees hier waarom), en vooral die eerste 2 weken door te komen (pijn! kloven!), want daarna is het een zaligheid. Maar ik wil ook de moeders verdedigen die flesvoeding geven, want soms is het gewoon niet mogelijk om je borsten het werk te laten doen. En de moeders die onmiddellijk beginnen met flesjes omdat het ‘gemakkelijk’ is (wat onzin is, want borstvoeding is 10 keer makkelijker)? Tja… Laten we zeggen dat ieder zijn eigen keuze moet maken, maar ik ben er geen voorstander van. Ik volg nu trouwens ook Lucas zijn behoefte in verband met de hoeveelheden die hij wil drinken (en ik volg dit schema min of meer), en niét de hoeveelheden die op de verpakking staan. Ik wil het maagje van mijn kind niet onnatuurlijk groot maken.

Die brelfies doen mijn hart krimpen, de groepen die pro natuurlijk ouderschap zijn zouden me willen opsluiten, maar ik weet: Lucas verdient het beste, en in zijn geval is dat een pot kunstvoeding. Punt.

Written by Elien