Sinds kort weet ik wat mensen bedoelen als ze zeggen ‘de tijd vliegt tijdens je zwangerschap, geniet ervan’. Ondertussen loop ik al een half jaar rond met een baby in mijn buik, en dat is gewoon absurd. Ik probeer zoveel mogelijk momenten intens te beleven: elke beweging die ik voel (hoewel die de laatste weken oncomfortabel zijn – wringen die handel), het zoeken naar het perfecte kruippakje, het aankleden van de commode, … maar de tijd gaat zo ontzettend snel. 6 maanden (of 28 weken) leek me het ideale moment om eens stil te staan bij mijn zwangerschap.

De eerste 3 maanden waren spannende tijden, de 3 maanden tijdens het 2de trimester waren een rollercoaster van emoties. Niet alleen vreet een zwangerschap energie, ook de aankoop van ons nieuwe huis bracht de nodige spanningen met zich mee (en nu begrijp ik mijn moeder – die me altijd heeft gezegd: raak nooit zwanger als je een huis koopt of gaat verbouwen. Een raad die ik naast me had neergelegd, maar nu enigszins begrijp…). Vooral het gegoochel met leningen en hopen papierwerk heeft de me laatste weken toch wat uitgeput. Maar: eind goed al goed. Ik kan het derde trimester beginnen met een gerust gevoel (vanaf nu nemen de architect en de aannemers het van ons over), en er is weer plaats om aan de baby te denken.

6 months pregnant

Wearing: H&M Mama sweater, H&M top, mama·licious pants

Het geboortekaartje is reeds ontworpen, de keuze van doosjes + snoepjes staat vast, de naam is ook al een tijdje geweten en hij/zij heeft een (te) mooie garderobe. Een echte babykamer hebben we helaas niet in ons appartement, dus dat blijft nog even dromen en inspiratie zoeken op Pinterest. De baby is ook erkend, en er ligt een berg documenten klaar om ingevuld te worden (kindergeld en co.). Het beloven nog 3 drukke maanden te worden!

Wat het afgelopen trimester betreft: ik onderging een hele transformatie. Tijdens trimester één had ik werkelijk nergens last van – geen misselijkheid, geen vermoeidheid, … niks, nada. De dag dat maand 4 begon werd ik misselijk. Oké, de keren dat ik werkelijk boven de toiletpot terug te vinden was, zijn op één hand te tellen, dus klagen doe ik niet. Helaas kreeg ik wel veel pijn in mijn bekken en bovenbenen, vooral ‘s nachts. Sindsdien is mijn osteopaat mijn held. 2 sessies en de pijn was verdwenen. We zijn nu een maand later en de pijn begint weer een beetje toe te nemen, dus een nieuwe afspraak dringt zich op. Ook werd er tijdens een bloedcontrole (die ik vrij vaak doe aangezien ik vegetariër ben) aangetoond dat mijn B12 véél te laag stond. Nooit last van gehad, en nu… bam. Aan de vitaminen. Vandaag staan mijn waarden weer perfect normaal, dus ook dat hebben we overleefd.

Ondertussen kan ik niet meer verbergen dat ik zwanger ben, en begin ik toch sneller vermoeid te raken. Ook uit bad stappen of mijn schoenen vastmaken begint een helse klus te worden. En oh ja, blijkbaar zaag ik meer. Maar dat zijn de hormonen…

Written by Elien
  • Die laatste 12 weken zullen wel snel voorbij zijn! Ik was niet zo heel graag zwanger, dus was heel erg blij dat die maanden voorbij waren. Hopelijk valt de vermoeidheid al bij al nog mee!

  • Aangezien de afgelopen 6 maanden zo snel zijn gegaan, zullen die laatste 12 weken inderdaad snel voorbij zijn! De vermoeidheid valt goed mee, maar dagdagelijkse bezigheden beginnen moeilijk te worden (veters strikken, uit bad komen, …).

  • Pingback: Restatement | Lifestyle Blog()